Evaluating the sustainability of tourism development from the perspective of the local community(Case Study: The City of Tabriz)

Document Type : Research Article


1 Associate Professor, Dept. of Geographical Research, University of Tabriz.

2 M. A. Student in Geography and Tourism Planning, University of Tabriz.


The purpose of this study was to evaluate the sustainability of tourism development in Tabriz city. The present article was descriptive, analytical and data collection was conducted through literature studies and field observations (questionnaires). The population consisted of 400 residents of Tabriz in 1393. To determine the sample size and sampling techniques are used Cochran method and simple random sampling method and to evaluate the validity and reliability of the questionnaire, the validity of the content (opinions of urban and tourism-related professors and experts) and Cronbach's alpha coefficient was used. From questionnaires completed by tourists as well as AMOS software factors were extracted the needs of the people and coordinate measures with sustainable development. To assess and evaluate the criteria for sustainable tourism operations, was used the second order factor analysis. The results show that all considered indicators have a positive and significant relationship with the second order structure, namely the sustainability of tourism in Tabriz and the “Hygiene & Health" by a standard factor of 1.003 has the greatest influence on sustainable tourism.


  1. استانداری استان آذربایجان شرقی، 1393و1392.
  2. اکبرپور سراسکانرود، محمد؛ رحیمی، محسن؛ محمدی، فاضل (1390). «سنجش تأثیرات گشترش گردشگری بر ابعات توسعة پایدار (مطالعة موردی: شهرستان هشترود)»، فصل‌نامة برنامه‏ریزی منطقه‏ای، س اول، ش3، ص 93ـ104.
  3. الیوت، جیمز (1379). مدیریتتوریسم (مدیریت جهانگردی)، ترجمۀ مهدی جمشیدیان، و داوود ایزدی، تهران: انتشارات دفتر پژوهش‌های فرهنگی.
  4. بدری، سید علی؛ افتخاری، عبدالرضا رکن‌الدین (1382). «ارزیابی پایداری: مفهوم و روش»، فصل‌نامۀ تحقیقات جغرافیایی، ش 69، ص10.
  5. پاپلی یزدی، محمد‌حسین؛ سقایی، مهدی (1385). گردشگری (ماهیت و مفاهیم)، تهران: سمت.
  6. تقوایی، مسعود؛ اکبری، محمود (1388). مقدمه‌ای بر برنامه‌ریزی و مدیریت گردشگری شهری، اصفهان: پیام علوی.
  7. زیاری، کرامت‌الله (1378). برنامه‌ریزی شهرهای جدید، تهران: سمت.
  8. سی،جی، بارو (1376). «توسعۀ پایدار مفهوم ارزش و عمل»، ترجمۀ سید علی بدری، فصل‌نامۀ تحقیقات جغرافیایی، ش44، انتشارات آستان قدس رضوی.
  9. ضرغام بروجنی، حمید؛ نیک‌بین‏، مهین (1391). «سنجش پایداری توسعة گردشگری در جزیرۀ کیش»، فصل‌نامۀ پژوهش‏های اقتصادی، س 12، ش2، ص 137ـ168.
  10. قدمی، مصطفی؛ علیقلی‏زاد، ناصر (1391). «ارزیابی توسعة گردشگری مقصد در چارچوب پایداری (نمونۀ مورد مطالعه: دهستان تمشکل، شهرستان تنکابن)»، فصل‌نامۀ تحقیقات جغرافیایی، س 27، ش اول، ص 79ـ104.
  11. کرمی، مهرداد (1391). «سنجش پایداری گردشگری از نگاه جامعۀ محلی (مطالعۀ موردی: شهر نیاسر)»، نشریۀ تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، س 12، ش 25، ص31ـ55.
  12. مکنول، رضا (1374). «توسعۀ پایدار»، مجلۀ بنا، ش اول، ص5.
  13. ــــــــــ (1376). «تهران ظهور یک کلان‌شهر»، شرکت پردازش و برنامه‌ریزی شهری، ش 17. ص5.


  1. Cooper, C. Fletcher, J. Gilbert, D. Wanhill, S. Shepherd, R., 1998, 2nd ed Tourism: Principlesand Practice, New York: Longma. P. 145.
  2. European Commission 1998, Sustainable urban development in the European Union: a framework foraction, Communication from the Commission, October 28.p. 76.
  3. Hall, C.M., Page, S. J. 2001, Tourism and Recreation. London: Routledge.p.23
  4. HIGHAM, J.; LUECK, M. , 2002, Urban ecotourism: a contradiction in terms? Journal of Ecotourism, v. 1, n. 1, p. 36-51.International Ecotourism Society, 2004.
  5. JIM, C. 2000, Environmental changes associated with mass urban tourism and naturetourism development in Hong Kong. The Environmentalist, v. 20, n. 3, p. 233-247.
  6. Iordache, C. and Cebuc, I. 2009, The influence of juridical regulations upon tourist town planning. Theoretical and Empirical Researches in Urban Management, 1(10), pp. 86-92.
  7. Maslow AH. 1943, A theory of human motivation. Psychological Review; 50.
  8. Rees, W. 1989, Defining sustainable development. Center for Human Settlements research bulletin. Vancouver, Canada: Center for Human Settlements, University of British Columbia.
  9. Stanciulescu, G. C. 2009, The role of urban marketing in the local economic development. Theoretical and Empirical Researches in Urban Management, 1(10), pp.114-135
  10. Timothy, Dallen J. and Geoffrey wall, 1995, Tourist Accommodation in anAsian Historic city, The Journal of Tourism Studies, Vo1. 6, No. 2.p.63
  11. Weaver D B. 2001, The encyclopedia of ecotourism. New York: CABI Publishing.
  12. WTO, 2001, Tourism Highlights 2001, Madrid, WTO.
  13. World Tourism Organization;1999, 2005, Tourism Highlights 2006 editions.
  14. World Commission on Environment and Development (WCED), 1987, Our Common Future. Oxford: Oxford University Pres.