شناسایی موانع تأثیرگذار بر توسعه گردشگری کودک در شهر رشت

نوع مقاله : علمی - پژوهشی مستقل

نویسندگان

1 گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

2 پژوهشکده گیلان شناسی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

10.22059/jut.2025.386239.1247

چکیده

در سال‌های اخیر گردشگری کودک با توجه به اهمیت سنین کودکی و تأثیرات گردشگری بر شکل‌گیری شخصیت کودکان موردتوجه متخصصان و برنامه ریزان قرارگرفته است. ازاین‌رو در این پژوهش بررسی عوامل تأثیرگذار بر توسعه گردشگری کودک در شهر رشت به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مقصدهای گردشگری ایران پرداخته‌شده است. این تحقیق بر اساس هدف کاربردی، ازنظر روش توصیفی پیمایشی و با استفاده از روش مطالعه میدانی و به شکل مقطعی انجام شد. پژوهش حاضر در دو قسمت کیفی و کمی انجام گردید. به این صورت که در بخش نخست، هدف شناسایی موانع توسعه گردشگری کودک در شهر رشت بوده که به‌وسیله انجام مصاحبه با تعداد 23 نفر از کارشناسان اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی استان گیلان، کارمندان آژانس‌های مسافرتی و گردشگران ورودی به شهر رشت تا مرحله اشباع تئوریک انجام شد. داده‌های حاصله با استفاده از روش بنیانی و در نرم‌افزار مکس کیودا مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفتند. بودند. در قسمت دوم که هدف بررسی عوامل تأثیرگذار بر توسعه گردشگری کودک بوده، جامعه آماری گردشگران بودند که تعداد 384 نفر از آنان به‌عنوان نمونه جهت تکمیل پرسشنامه به شکل تصادفی انتخاب شدند. نتایج نشان داد از دیدگاه خبرگان عوامل تأثیرگذار بر گردشگری کودک در شهر رشت تحت 5 دسته عوامل اقتصادی، اجتماعی-فرهنگی، زیست‌محیطی، مدیریتی و زیرساختی قرار دارند. همچنین از دیدگاه گردشگران نیز مؤلفه‌های ایمنی و امنیت، مدیریتی، زیرساختی، اقتصادی، زیست‌محیطی و اجتماعی و فرهنگی از اولویت‌های دارای اهمیت در گردشگری کودک می‌باشند.

کلیدواژه‌ها

مراجع

  1. اسعدی، میر محمد؛ فلاح تفتی، حامد و زحمتکش سردوراهی، مهدیه. (1399). شناسایی و تحلیل مؤلفه‌های توسعه گردشگری کودک از منظر ویژگی‌های فرهنگی، زیرساختی و ظاهری مقصد (موردمطالعه: شهر یزد)، فصلنامه گردشگری و توسعه، 9 (2)، 97-112. Doi:10.22034/jtd.2019.188977.1761
  2. تقوایی، مسعود و رضای آدریانی، سهیلا. (1401). شناسایی شاخص‌های فضای سبز دوستدار کودک (مطالعه موردی: پارک ناژوان اصفهان). فصلنامه جغرافیا و برنامه‌ریزی، 26 (80)، 61-81. Doi:10.22034/gp.2022.44672.2788
  3. زمانی، زهرا. (1388). کودک، طبیعت، شهر؛ ضرورت بازگرداندن منظرهای طبیعی به محیط زندگی کودکان. ماهنامه تخصصی منظر. (4)، صص 61-58.
  4. سلیمان پور، نجمه. (1400). کودک گردشگر الهام‌بخش دنیای گردشگری. فصلنامه رویکردهای پژوهشی نوین در مدیریت و حسابداری، 5 (66)، 6-1.
  5. کروبی، مهدی؛ ضیائی، محمود و محمدی، زهره. (1397). طراحی یک مدل تحلیلی کیفی نگرش گردشگری کودکان در جهت توسعه اجتماعی از طریق سرمایه‌های ناملموس. مطالعات توسعه اجتماعی ایران، 10(3)،66-45.
  6. مهاجر، بشرا؛ زاهد شفیعی و علیرضا خواجه احمد عطاری. (1397). نقش گردشگری خالق هنر محور با تأکید بر آموزش صنایع‌دستی به کودکان (مطالعه موردی: شهر اصفهان). فصلنامه ابتکار و خلاقیت در علوم انسانی، 8 (3)، 240-217.
  1. Asadi, M. M., Fallah Tafti, H., & Zahmatkesh Saredorahi, M. (2020). Identification and analysis of child tourism development components based on cultural, infrastructure and physical characteristics of the destination (Case study: Yazd City). Journal of Tourism and Development, 9(2), 97-112. doi: 10.22034/jtd.2019.188977.1761 [In Persian]
  2. Chawla, Louise. (2015). Benefits of Nature Contact for Children. CPL Bibliography, 30 (4): 433–452. DOI:10.1177/0885412215595441
  3. Ciciro, L. & Osti, I. (2018) Guset editorial. Young Consumers, 19(2), 121- 126.
  4. Dallari, F., & Mariotti, A. (2016). Children in Tourism: a fresh perspective?. The experience in Italy, from summer camps to the Seninter project. Via. Tourism Review, (10).
  5. Desforges, L. (2000). Traveling the world: Identity and travel biography. Annals of tourism research, 27(4), 926-945. https://doi.org/10.1016/S0160-7383(99)00125-5
  6. Durko, A. M., & Petrick, J. F. (2013). Family and relationship benefits of travel experiences. jornal of travel research,52(6), 720-730. https://doi.org/10.1177/0047287513496478
  7. Hawkins, D. I., & Mothersbough, D. L. (2010). Consumer behavior:Building marketing strategy (11th ed. ed.). NY: McGraw.Hill. pp. 193-218.
  8.  Jirásek, I., Roberson, D. N., & Jirásková, M. (2017). “The impact of families camping together: Opportunities for personal and social development”. Leisure Sciences, 39(1), 79-93. https://doi.org/10.1080/01490400.2015.1136251
  9. Karoubi, M., Ziaee, M., & Mohammadi, Z. (2018). Designing an Analytical Qualitative Model of Children's Tourism Attitude towards Social Development through Intangible Assets. Journal of Iranian Social Development Studies, 3, 45-66. [In Persian]
  10. Mohajer, B., Shafiee, Z., & Khaje ahmad attari, A. (2019). Identifying the Role of Creative Art-Based Tourism with an emphasis on handicrafts education to Children. Journal of Innovation and Creativity in Human Science, 3, 217-240. [In Persian]
  11. Nugroho, A. M. (2019, August). Child-friendly Kampoong: quality of play value criteria for children’s identity and play place in Malang, Indonesia. In IOP Conference Series: Earth and Environmental Science, 314, (1), 012080. IOP Publishing.
  12. Orthner, Denni K., & Mancini, J. (1990). Leisure impacts on family interaction and cohesion. Jornal of Leisure Research,22(2),125-127. https://doi.org/10.1080/00222216.1990.11969820
  13. Pomfret, G. & Varley, P. (2019). Families at leisure outdoors: well-being through adventure. Leisure studies, 1-15. https://doi.org/10.1080/02614367.2019.1600574
  14. Rhoden, S., Hunter-Jones, P., & Miller, A. (2016). Tourism experiences through the eyes of a child. Annals of Leisure Research, 19(4), 424-443. https://doi.org/10.1080/11745398.2015.1134337
  15. Shaw, Susan. M., & Dawson, D. (2001).Purposive leisure: Examining parental discourses on family activities. Leisure Sciences, 23(4). DOI:10.1080/01490400152809098
  16. Shuxia, W. (2018). Children Tourism Investigation and Analysis in Zhejiang Province, China. Asia Pacific Journal of Multidisciplinary Research, 6(3), 74-81.
  17. Soleimanpour, N. (2022). The child tourist who inspires the world of tourism. Journal of New Research Approaches in Management and Accounting, 5 (66), 1-6. [In Persian]
  18. Song, H., Park, C., & Kim, M. (2020). Tourism Destination Management Strategy for Young Children: Willingness to Pay for Child-Friendly Tourism Facilities and Services at a Heritage Site. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17(19), 1-13. DOI:10.3390/ijerph17197100
  19. Taghvaei, M. & Rezaiee adaryani, S. (2022). Identify the characteristics of a child-friendly green space (Case study: Isfahan Nazhvan Park). Journal of Geography and Planning, 26(80), 81-61. doi: 10.22034/gp.2022.44672.2788 [In Persian]
  20.  Tomić, S., Leković, K., Marić, D., & Paskaš, N. (2018). The Role of Children in Family Vacation Decision-Making Process. TEME, XLII(2), pp.663-664.
  21. UNICEF. (2021). Convention on the Rights of the Child. UNICEF. Available at: https://www.unicef.org/childrights-convention/convention-text# (Retrieved August 8, 2021).
  22. Wang, K., Hsieh, A., Yeh, Y., & Tsai, C. (2004). Who is the Decision-maker: The Parents or the Child in Group Package Tours?. Tourism Management, 25, 183-184. https://doi.org/10.1016/S0261-5177(03)00093-1
  23. Wu, M. Y., Wall, G., Zu, Y., & Ying, T. (2019). Chinese children's family tourism experiences. Tourism Management Perspectives, 29, 166-175. https://doi.org/10.1016/j.tmp.2018.11.003
  24. XiaoHong, F., and MiMi, L. (2016). Children Tourism: A Literature Review. Tourism Tribune, 31(9), 61-71.
  25. Yewei, C., & Xiaohong, F. (2020). Little Children with Giant Power: The Influence of Product Knowledge on Family Holiday Decision Impact in Perspective of Tourism Attachment at Heritage Destination. Revista Argentina de Clínica Psicológica, XXIX(4), pp. 697-704.
  26. zamani, Z. (2010). Child, Nature, City; The Necessity of Restoring Natural Landscapes to Children's Living Environment. MANZAR. the Scientific Journal of landscape, 1(4), 58-61. [In Persian]
نشریه گردشگری شهری
دوره 13، شماره 1
فروردین 1405
صفحه 93-107

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار