نقش نوآوری و خلاقیت در افزایش رقابت پذیری گردشگری شهری: مطالعه موردی شهر چابهار

نوع مقاله : علمی - پژوهشی مستقل

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری سیاستگذاری بازرگانی، گروه مدیریت، دانشکده علوم اداری، دانشگاه بین‌المللی امام رضا (ع)، خراسان رضوی، مشهد، ایران

2 گروه مدیریت ، دانشکده علوم اداری،دانشگاه بین المللی امام رضا(ع)، خراسان رضوی، مشهد، ایران

چکیده

تشدید رقابت میان مقاصد گردشگری شهری و تغییر الگوهای تقاضا، ضرورت توجه به عوامل نوین ارتقای رقابت‌پذیری را برجسته کرده است. در این راستا، نوآوری و خلاقیت در تعامل با مؤلفه‌های زیرساختی و محیطی می‌توانند نقش مهمی در تقویت جایگاه رقابتی مقاصد شهری ایفا کنند. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر نوآوری و خلاقیت بر رقابت‌پذیری گردشگری شهری با تأکید بر زیرساخت‌های گردشگری، منابع طبیعی و فرهنگی، بستر حمایتی و چارچوب اجرایی است. پژوهش حاضر از نوع هدف کاربردی بوده و با رویکرد توصیفی–پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری شامل متخصصان و فعالان گردشگری شهری در منطقه آزاد چابهار بود که با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند، ۲۲۳ نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. داده‌ها از طریق پرسش‌نامه ساختاریافته گردآوری و با بهره‌گیری از مدل‌سازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی در نرم‌افزار SmartPLS 4 تحلیل شدند. نتایج نشان داد زیرساخت‌های گردشگری (229/0β=) بیشترین تأثیر مستقیم را بر رقابت‌پذیری دارند و پس از آن بستر حمایتی (212/0β=) و نوآوری و خلاقیت (201/0β=) قرار می‌گیرند. مدل پژوهش توانست حدود 68 درصد از واریانس رقابت‌پذیری را تبیین کند. یافته‌ها نشان می‌دهد نوآوری و خلاقیت علاوه بر اثر مستقیم، به‌عنوان سازوکاری میانجی، نقش مهمی در تبدیل ظرفیت‌های منابع و زیرساخت‌ها به مزیت رقابتی پویا ایفا می‌کنند.

کلیدواژه‌ها