گردشگری قومی به‌عنوان گونه‌ای از گردشگری فرهنگی، با تأکید بر تعامل با سنت‌ها و سبک زندگی جوامع قومی، نقش مؤثری در حفظ میراث فرهنگی و هویت جوامع محلی دارد. هدف پژوهش حاضر، تحلیل اثرات ادراک‌شده گردشگری و ارزیابی نگرش جامعه ارامنه محله جلفای اصفهان به توسعه گردشگری قومی است. پژوهش از نظر هدف کاریردی، از نظر روش، توصیفی- تحلیلی و به‌شیوه پیمایشی است. جامعه آماری، ارامنه ساکن محله جلفا بودند که با روش نمونه‌گیری طبقه‌ای-تصادفی، ۲۱۰ نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه محقق‌ساخته بود که روایی آن با روش محتوایی و پایایی آن با آلفای کرونباخ (89/0) بررسی شد. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS و آزمون‌های تحلیل عاملی، همبستگی و رگرسیون تحلیل شدند. با تحلیل عاملی اکتشافی، اثرات ادراک شده گردشگری در چهار عامل «انسجام اجتماعی و تعاملات فرهنگی»، «تقویت هویت قومی»، «مشارکت اجتماعی و توانمندسازی» و «توسعه اقتصادی و پایداری محیطی» دسته‌بندی شدند که 52/64 درصد واریانس را تبیین کردند. نگرش به توسعه گردشگری با تحلیل عاملی تأییدی در دو عامل توسعه محصولات گردشگری و مشارکت در توسعه گردشگری طبقه‌بندی شد که 67/58 درصد واریانس را تبیین کردند. نتایج رگرسیون نشان داد ادراک اثرات گردشگری، توسعه محصولات گردشگری قومی (592/0=R2) و مشارکت و حمایت از توسعه گردشگری قومی (552/0=R2) را پیش‌بینی می‌کند. یافته‌ها چارچوبی درباره پیوند ادراک پیامدهای گردشگری و نگرش به توسعه گردشگری قومی در جامعه اقلیت‌نشین ارائه می‌دهد و برای مدیران در تدوین برنامه‌های گردشگری قومی محله جلفا، متناسب با دیدگاه ساکنان و با تأکید بر حفظ هویت و انسجام فرهنگی، کاربردی است.