نقش امنیت در توسعه گردشگری خارجی (نمونه موردی: گردشگران خارجی شهر یزد)

نوع مقاله: علمی - پژوهشی مستقل

نویسندگان

1 استادیار اقتصاد دانشگاه پیام نور

2 دانشجوی دکتری جغرافیای سیاسی، دانشگاه خوارزمی

3 دانشجوی دانشگاه خوارزمی تهران

چکیده

امنیت و گردشگری، پارامترهای یک معادله هستند که نسبتی مستقیم و ارتباط تنگاتنگی با هم دارند. اصولاً تا امنیت برقرار نباشد، سفری شکل نخواهد گرفت و سخن گفتن از گردشگری، بیهوده خواهد بود. امنیت به عنوان مهمترین فاکتور در تدوین استراتژیهای توسعه گردشگری در جهان به شمار می‌رود. در این تحقیق وضعیت امنیت گردشگری در ایران از دیدگاه گردشگرانی که در پاییز و زمستان سال 1391 به ایران و شهر یزد مسافرت کرده بودند سنجیده شد. مهمترین هدف تحقیق شناخت احساس امنیت گردشگران در ایران بود. روش تحقیق توصیفی – تحلیلی و روش گردآوری اطلاعات به دو صورت مطالعات کتابخانه ای و تحقیق میدانی (مشاهده، پرسشنامه و مصاحبه) می باشد. جامعه آماری گردشگران خارجی شهر یزد، روش نمونه گیری تصادفی و حجم نمونه 150 نفر که با استفاده از روش کوکران محاسبه شد. روش تجزیه و تحلیل داده‌ها کمی و با استفاده از مدلهای آماری در محیط نرم افزاری spss بود. نتایج تحقیق بیانگر این است که گردشگران قبل از ورود به ایران شناخت درستی از وضعیت امنیت گردشگری نداشتند و 55 درصد آنها وضعیت امنیتی ایران را بد می‌دانستند. در این بدبینی و عدم شناخت درست نقش رسانه های غربی و تبلیغات منفی آنها تأیید شد. گردشگران پس از ورود به ایران و مواجه با واقعیت ها 80 درصد آنها وضعیت امنیت گردشگران در ایران را خوب می دانستند و راضی بودند گردشگران اعتقاد داشتند وجود پلیس ویژه گردشگری در سایتهای گردشگری باعث بالا رفتن امنیت می شود اما حضور بسیار زیاد پلیس نتیجه عکس هم می‌دهد و گردشگران احساس ناامنی روانی می‌کنند چرا که احساس می‌کنند جو امنیتی و پلیسی است. ارتباط معناداری بین امنیت جانی و مالی بالا و انگیزه مسافرت مجدد به ایران وجود داشت یعنی گردشگرانی که احساس امنیت بالاتری می‌کردند تمایل بیشتری برای بازدید مجدد از ایران داشتند. همچنین با توجه به اینکه گردشگری ارتباطی دو طرفه است نقش آن در اشاعه واقعیت های ایران در سطح جهانی تأیید شد.

کلیدواژه‌ها


منابع

  1. پاپلی یزدی، محمدحسین و مهدی سقایی، 1382، گردشگری و تبارشناسی، فصلنامة تحقیقات جغرافیایی، شمارة 68، صص 42-68.
  2. تاجیک، محمدرضا، 1381، مقدمه‌ای بر راهبرد امنیت ملی، انتشارات علمی و فرهنگی، تهران.
  3. ثبوتی، حجت، 1386، بررسی عوامل تأثیرگذار در توسعۀ گردشگری استان ایلام، سازمان میراث فرهنگی و صنایع دستی و گردشگری استان ایلام، ایلام.
  4. چاکوای، گی، 1382، جهانگردی در چشم‌اندازی جامع، ترجمة علی پارسائیان، انتشارات دفتر پژوهش‌های فرهنگی، تهران.
  5. حاجی‌‌نژاد، علی و حسن احمدی، 1388، تأثیرات گردشگری تجاری بر توسعۀ کالبدی- فضایی مناطق شهری، مطالعة موردی: شهر بانه، فصلنامة علمی و پژوهشی جغرافیای انسانی، شمارة 70، صص 28-33.
  6. حافظ‌‌نیا، محمدرضا، 1390، مقدمه‌ای بر روش تحقیق در علوم انسانی، سمت، تهران.
  7. ربانی، رسول و محمد علیزاده، 1390، نقش پلیس در تأمین امنیت و جذب گردشگری (نمونة موردی: شهر اصفهان)، فصلنامة مطالعات اجتماعی، دورة جدید، شمارة 26، صص 39- 60.
  8. زاهدی، شمس‌‌السادات، 1385، مبانی توریسم و اکوتوریسم پایدار، انتشارات دانشگاه علامه طباطبایی، تهران.
  9. سازمان جهانی جهانگردی (1384)، برنامه‌ریزی ملی و منطقه‌ای جهانگردی، ترجمة محمود عبدالله‌‌زاده، انتشارات امیرکبیر، تهران.
10.صیدایی، اسکندر و زهرا هدایتی‌‌مقدم، 1389، نقش امنیت در توسعۀ گردشگری، فصلنامة تخصصی علوم اجتماعی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر، شمارة 8، صص 52-69.

11.طیبی، سیدکمیل و حسن عزیزی، 1387، بررسی رابطة علی بین گردشگری و رشد اقتصادی، مطالعة موردی: ایران، کشورهای oecd به‌علاوة کشورهای منتخب، مجلة علمی و پژوهشی دانش و توسعه، شمارة 24، صص 18-38.

12.عمید، حسن، 1372، فرهنگ لغات فارسی، نشر فرهنگستان ادب، تهران.

13.قره‌‌نژاد، حسن، 1388، صنعت گردشگری و تحلیل‌های اقتصادی آن، انتشارات دانشگاه آزاد نجف‌آباد، اصفهان.

14.کاظمی، مهدی، 1387، تحلیل ادراک شهروندان زاهدان در توسعۀ گردشگری چابهار، جغرافیا و توسعه، سال ششم، شمارة 12، صص 14-30.

15.محلاتی، صلاح‌الدین، 1380، درآمدی بر جهانگردی، انتشارات دانشگاه شهید بهشتی، تهران.

16.مرکز آمار ایران، 1390، سرشماری عمومی نفوس و مسکن.

17.ادارة میراث فرهنگی استان یزد، 1394، میراث فرهنگی شهرستان یزد.

18.مهدیخانی، علیرضا، 1380، توسعۀ سیاسی و اقتصادی، انتشارات آرون، تهران.

19.محمودی جانگی، فیروز، 1376، امنیت و ناامنی از دیدگاه سیاست جنایی، چاپ اول، نشر دیدگاه‌های حقوقی، تهران.

20.هزارجریبی، جعفر، 1390، احساس امنیت اجتماعی از منظر توسعۀ گردشگری، مجلة جغرافیا و برنامه‌ریزی محیطی، سال 22، شمارة 2، صص 45-65.

21.هزارجریبی دستکی، جعفر و رضا صفری شالی، 1388، بررسی تعامل دو مفهوم شهروندی و امنیت اجتماعی، پژوهشنامة نظم و امنیت انتظامی، صص 30-35.

22.همایون، محمدهادی، 1384، جهانگردی در ارتباط میان‌‌فرهنگی، انتشارات دانشگاه امام صادق (ع)، تهران.

23.ولا، فرانسوا، 1384، گردشگری بین‌المللی، ترجمة محمدمهدی کتابچی، انتشارات امیرکبیر، تهران.

24.وزارت کشور، 1390، دفتر تقسیمات کشوری.

25. Asli D. A. T. and Yasin Boylu, 2009, Cultural Comparison of Tourists’ Safety perception in Relation to Trip Satisfaction, School of Tourism and Hospitality Management, Mugla university, Turkey.

26.Bianchi, R. and Stephenson, M., 2014, Deciphering Tourism and Citizenship in a Globalized World, Tourism Management, Vol. 39, No. 32, PP. 19-30.

27.Brendan, C., 2016, Tourism Culture: Nexus, Characteristics, Context and Sustainability, Tourism Management, Vol. 53, PP. 229–243.

28. David C. Bojanica, Melody. Lob, 2015, A Comparison of the Moderating Effect of Tourism Reliance on The Economic Development for Islands and Other Countries, Tourism Management, Vol. 53, No. 15, April 2016, PP. 207–214.

29. Hazel, T., 2015, Empathy and tourism: Limits and possibilities, Annals of Tourism Research, Vol. 57, No. 30, PP. 31–43.

30.Pesonen, J. and Horster, E., 2012, Near Field Communication Technology in Tourism, Tourism Management Perspectives, Vol. 4, No. 40, PP. 89-101.

31. UNWTO, 2007, Tourissm Highlights Edition, It’s Available at: http://unwto.com