اولویت‌بندی توسعه استانهای کشور به لحاظ برخورداری از تأسیسات گردشگری بین‌راهی

نوع مقاله : علمی - پژوهشی مستقل

نویسندگان

1 استاد/دانشگاه تهران

2 دانشجوی دکتری تخصصی/دانشگاه تهران

3 دانشجو/دانشگاه تهران

4 دانشگاه تبریز

چکیده

پژوهش حاضر باهدف سطح‌بندی استانهای کشور و اولویت‌بندی توسعه آنها به‌لحاظ برخورداری از تأسیسات گردشگری بین‌راهی به نگارش درآمده تا ضمن شناخت نابرابریهای بین استانها، کمبود و اولویت توسعه هرکدام از آنها مشخص شود. پژوهش برحسب هدف، کاربردی و از بُعد روش، توصیفی-تحلیلی می‌باشد. روش جمع‌آوری داده‌ها به‌صورت کتابخانه‌ای اسنادی و با استناد به آمار اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور بوده است. جهت رتبه‌بندی استانها از تکنیکTOPSIS و آنتروپی شانون و برای سطح‌بندی آنها از تحلیل خوشه‌ای استفاده گردیده که نتایج در نرم‌افزارArcGIS تصویرسازی شده است. نتایج رتبه‌بندی استانهای کشور دال بر وجود نابرابری در برخورداری از تأسیسات گردشگری بین‌راهی است، به‌گونه‌ای که مازندران از بین 9شاخص به‌تنهایی ایده‌آل مثبت 3شاخص را به‌خود اختصاص داده است. نتایج اولویت‌بندی توسعه نیز حاکی از آنست که استانها از مجموع 270بار، مجموعاً 109بار (3/40درصد) در اولویت اول توسعه قرار گرفته‌اند و این بدین معنی است که استانها در مجموع با کمبود قابل توجهی در زمینه تأسیسات گردشگری بین‌راهی مواجه هستند. استانهای تهران، خوزستان و فارس با 9بار(100درصد) جای‌گرفتن در اولویت اول توسعه، بیشترین کمبود را در برخورداری از تأسیسات گردشگری بین‌راهی دارا بوده‌اند، درحالیکه سمنان با 8بار (8/88درصد) قرار گرفتن در اولویت سوم، وضعیت مطلوبی را از این نظر داراست.

کلیدواژه‌ها